جلوگیری از خرابی لامپهای گرمایشی مادون قرمز در حمام
قرار دادن لامپهای گرمایشی مادون قرمز در حمام، کاری پرخطر است؛ مگر اینکه به درستی انجام شود. با وجود بخار و آب، در واقع شما فضا را برای ورود آب به سیستم الکتریکی فراهم میکنید. همه میدانیم که وقتی آب با سیمهای الکتریکی تماس پیدا میکند، چه اتفاقی میافتد: اتصالات الکتریکی از بین میروند، جرقههایی ایجاد میشود و برق قطع میگردد.
اگر قصد دارید استاندارد IP65 را داشته باشید، استفاده از پوششهای پلاستیکی کافی نیست؛ بلکه باید از روشهای پیشرفتهتری استفاده کنید. باید خود عنصر گرمایشی را نیز محافظت کنید.
چرا رطوبت دشمن است؟
مشکل اینجاست که بخار آب در همه جا پخش میشود؛ این بخار از درون پوششهای معمولی عبور کرده و روی قسمتهای خنک ترمینالهای لامپ تجمع میکند. وقتی که این بخار به قطرات تبدیل میشود، پلی کوچک و نامرئی بین سیمهای الکتریکی و بدنه لامپ ایجاد میشود. این امر باعث میشود که به محض روشن شدن دوش، سیستم GFCI فعال شود. برای جلوگیری از این امر، از پوششهای دربسته و مواد عایقبندی ویژه استفاده میکنیم. میتوانید آن را مانند یک سپر ضدآب در نظر بگیرید؛ این سپر، اتصالات الکتریکی را در برابر رطوبت محافظت میکند.
مواد مناسب برای این کار
ما از غلافهای کوارتز با خلوص بالا استفاده میکنیم؛ زیرا این غلافها میتوانند گرمای ناشی از گرم شدن سریع لامپ را تحمل کنند، بدون اینکه ترک بخورند. برای اتصالات، از غلافهای عایقبندی قوی استفاده میکنیم؛ این غلافها مانع از انتقال الکتریسیته روی سطوح کثیف یا مرطوب میشوند.
یک نکته مهم: اگر قصد دارید این لامپها را در سقف نصب کنید، حتماً از واشرهای مناسب استفاده کنید؛ از واشرهای پلاستیکی ارزانقیمت استفاده نکنید؛ زیرا آنها تحت تأثیر حرارت ذوب میشوند و واشرها از بین میروند؛ در نتیجه، قسمتهای داخلی لامپ در معرض رطوبت قرار میگیرند.
معایب این روش
البته، یک معایب این روش وجود دارد؛ یعنی وقتی لامپ را به خوبی دربسته میکنیم، آن دیگر نمیتواند «نفس بکشد». این امر باعث میشود گازها در داخل لامپ تجمع کنند و فشار زیادی بر روی واشرها وارد شود. در نتیجه، عایقبندی خوبی ایجاد میشود، اما تخلیه گرما از ترمینالها محدود میشود. بنابراین، باید مطمئن شوید که هوای کافی در اطراف لامپ وجود داشته باشد تا سیمها گرم نشوند.
اگر ناحیه پریز بیش از حد گرم شود، عایقبندیها شروع به تخریب میکنند. این کار را نمیتوان «یک بار انجام داد و فراموش کرد»؛ بنابراین، حداقل هر ۱۲ ماه یکبار واشرها را بررسی کنید. این کار فقط دو دقیقه طول میکشد، اما میتواند از خرابی کامل لامپ جلوگیری کند.