Neden banyo lambalarını “işkence odasından” geçiriyoruz? Bu lambaları sadece bir kutuya koyup işi bitirmiyoruz. Dürüst olalım: Banyolar, elektronik cihazlar için tam anlamıyla kabus gibi yerlerdir. Yoğun buhar, aniden sıçrayan su damlaları ve dakikalar içinde donma derecesinden sauna sıcaklığına kadar değişen sıcaklıklar var. Eğer orada standart kızılötesi lambalar kullanılırsa, muhtemelen birkaç hafta içinde arızalanacak veya tamamen bozulacaktır. İşte bu yüzden her bir lambayı “nemli-ısı testlerinden” geçiriyoruz. Aslında amacımız, lambalar evinize ulaşmadan önce bozulmalarını sağlamaktır. Nemle mücadele Su ve elektrik mi? Bu iki unsur bir araya gelince sorunlar ortaya çıkar. Banyo buharla dolduğunda, su buharı lambanın kapaklarının arasından sızmaya çalışır. İçeri girdikten sonra ise temas noktalarını tahrip ederek yalıtımı bozar. İşte bu durumda kısa devre meydana gelir. Bunu engellemek için lambaları kontrollü bir ortama koyuyoruz. Sıcaklığı artırıp nem oranını %95’in üzerine çıkarıyoruz. Bu, birkaç hafta içinde yıllarca süren sıcak duşların etkisini simüle etmek demektir. “Zayıf noktaların” kontrolü Kuarztüpün su geçirmez conta ile nasıl birleştiğine büyük önem veriyoruz. Burada aradığımız şey “nemin elektriğin gitmemesi gereken yerlere ulaşmasını sağlamasıdır”. Eğer bir lamba 500 saatlik bu testleri başarıyla atlatabiliyorsa, o zaman kaliteli demektir. Ayrıca kaplamaların basınç altında aşınmadığından veya küçülmediğinden de emin oluyoruz. Isı ile su arasındaki denge İşin zor kısmı şu: Lambayı sadece plastik bir kutuya koyamayız. Eğer kapatma çok sıkıysa, ısının gitmesi için yer kalmaz. İç sıcaklık artar ve halojen filamenti beklenenden daha hızlı yanar. Bu yüzden lambanın hem tamamen kuru kalmasını hem de soğuk kalabilmesini sağlamak gerekiyor. Sonuç olarak, teorik özelliklerden ziyade lambanın bizim test odamızda nasıl performans gösterdiği daha önemlidir. Böylece duş açıldığında ve oda buharla dolduğunda ışıklarımız yanmaya devam eder. Ne titreme ne de devre kesicilerin patlaması… Sadece sıcaklık.